† • Luna_n#N.Noz • †™

คาบวิทย์กับหนึ่งชีวิตที่หายไป

สวัสดี ค่ะ วันนี้ขอมาพูดเรื่องมีสาระอีกแล้ว(แต่ออกแนวเล่าเรื่องมากกว่านะ)

หลังจากที่หายไปร่วมอาทิตย์ (ฮา) เปิดเทอมแล้วค่ะ งานก็เข้ามาเรื่อยๆ

บางวันเหนื่อยจนหลับไปเลยก็มี เลยไม่ค่อยได้เปิดคอมบ่อยเท่าเดิมแล้ว

แรงบัลดาลที่ทำให้เขียนเอนทรี่นี้ขึ้นมาคือ

ปลาหมอที่ได้ดับชีวิตลงไปวันนี้หนึ่งตัว ค่ะ

วันนี้ในคาบวิทย์ ซึ่งเป็นคาบชีววิทยา(มี2 คาบ)

อาจารย์สั่งให้พวกเราทำการทดลอง

การปรับสภาพของปลาหมอในน้ำอุณหภูมิต่างๆ

และเพราะพวกผู้ชายประชุมรับเอกสารเรื่อง รด. กันอยู่

เลยเหลือแต่ผู้หญิงร่วม 16 ชีวิตด้วยกัน

(ห้องเราทั้งหมด 39 คนค่ะ นับว่าน้อยแล้วนะ ห้องอื่นเค้า 50+ กัน)

เลยแตกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 8 คน แล้วเริ่มทำการทดลองนี้กันค่ะ

*เราขอยืมรูปนะคะ จากเว็บไหนไม่ทราบ (เสิร์ชจากกูเกิ้งมาลืมดู)

แต่เราใช้โฮสของเรานะคะ ไม่ได้ ฮอตลิงคเด้อ~

นี่คือโฉมหน้าปลาหมอธรรมดาๆ ที่ยังไม่ทราบชะตากรรมตัวเอง

มีทั้งหมด 6 ตัวด้วยกัน และแต่ละตัวว่ายน้ำกันอย่างสบายอกสบายใจ

เริ่มต้นมาด้วยการรินน้ำใส่บีกเกอร์แล้วจับปลาน้อยลงว่าย

ด้วยความที่เราไม่เคยสัมผัสปลาใกล้ๆ (เจอแต่ปลาทองในอ่าง เมื่อนานมาแล้ว)

เลยออกจะกลัวอยู่หน่อยๆ แต่ก็โชคดีที่มีเพื่อนอาสาเพราะอยากทำ

ในการทดลองเริ่มแรกเราจะวัดอุณหภูมิน้ำปกติ นั่นคืออุณหภูมิห้อง

(วัดได้ 28 องศา) จากนั้นนับการเต้นของแผ่นปิดเหงือกปลา

ภายใน 1 นาที่ เพื่อสำรวจว่าปลาหายใจกี่ครั้ง

จากนั้นเราก็เตรียมน้ำเย็น ผสมน้ำ+ใส่น้ำแข็ง บลาๆ

ให้ได้ 25 องศา ตามอาจารสั่ง แอบคิดว่า โหดไปมั้ยนี่..

อุณหภูมิลดลงตั้ง 3 องศา เป็นคนเนี่ยเราว่าหนาวแล้วนะ

เป็นปลานี่จะขนาดไหนกัน.. แต่ก็ต้องทำตามต่อไป

ตอนจะย้ายปลา เจ้าปลาหมอมันดิ้นออกมาค่ะ

ดิ้นแด่วๆลงพื้นโต๊ะ เรากับเพื่อนอีกสองคนที่ไม่ถนัดด้านปลานี่

กรี๊ดประเดิมกลุ่มแรกเลย (แบบว่าตกใจมาก...)

พยายามใช้กระชอนเขี่ยๆแล้วนะ มันดันดิ้นออกอีก

เพื่อนอุส่ารวบรวมความกล้าช้อนมันก็ดิ้นต่อ

(พอเข้าใจ..มันดิ้นรนเพื่ออยู่รอด) แต่สุดท้ายก็ใช้กระชอนตักขึ้นลงน้ำเย็นได้

พอกลับไปกลุ่มนี่ตกใจกันใหญ่ เพราะปลาหมอน้อยมันลอยตะแคง!

ตะแคงชนิดว่า ตะแคงอีก 70 องศา ก็ลอยอืดได้แล้ว =[]=!

เลยใช้วิธีกระตุ้นกันนิดหน่อย...

เอาไม้บรรทัดเขี่ยบีกเกอร์ =3="

มันได้ผล มันว่ายต่อ มันมีสติขึ้นมาแล้ว! (โฮฮฮฮฮฮ TT[]TT)

เลยทดลองกันต่อไป วัดการเต้นอีกเช่นเคย

เสร็จแล้วเอาปลากลับน่ำปกติ และทำต่อไป

นั่นคือน้ำร้อน 40 องศา เซลเซียส!!

ตอนแรกทำๆไปไม่คิดอะไรจริงๆนะ....พอหลังจากผสมน้ำร้อน

(ที่รินๆออกจากกาสดๆวัดได้ 50 องศา+) กับน้ำธรรมดา

คนๆเทๆใส่ๆ จนเหลือ 40 องศา ก็ยังคงไม่สำนึก..

เพราะมันไม่ได้เจอกับตัวเราเอง เลยลืมอะไรบางอย่างไป

ทีนี้ก็มาถึงย้ายปลาอีกรอบ คราวนี้เพื่อนผู้เชี่ยวชาญ(?)

และไม่กลัวปลาลงมือเอง ค่อยๆเทน้ำออกจากบีกเกอร์

พอเหลือน้อยๆ ก็เทใส่บีกเกอร์ใหม่

(ไม่ได้เห็นกะตาก็ไม่รู้..ว่ามันแทบไม่ใส่ใจปลาเลย -*-)

ขณะที่พวกเรากำลังจะเตรียมนับการเต้นอยู่นั้นเอง!

จู่ๆปลาหมอมันก็กระโดดพุ่งจากบีกเกอร์ออกมาแหมาะที่โต๊ะ!

ในเวลานั้น แน่นอนว่าทุกคนกรี๊ด.. (ก็มันตกใจ..- -)

และเผ่นออกจากโต๊ะกันหมด ปลามันดิ้นแด่วๆอย่าทรมาณมาก

เพื่อนเราซึงเป็นผู้เชี่ยวชาญ ใช่มือช้อนปลาขึ้นโดยไม่ลังเล

และพามันกลับสู่น้ำร้อน(นรก)ต่อไป...

ในจุดนี้ พวกเราทั้งกลุ่ม ได้แลเห็นแล้วว่า..

เรากำลังทำผิดอยู่

นั่นคือการทรมาณสัตว์อย่างแท้จริง อุณหภูมิตั้ง 40 องศา

ใครจะทนไหวกัน? ขนาดตัวเราเอง วันที่ไทยร้อนที่สุด

เรายังแทบเป็นลม คนหรือมนุษย์ ยังมีน้ำเย็น

น้ำแข็ง สระว่ายน้ำ ฯลฯ เป็นที่พึ่ง

แต่ปลาหมอตัวน้อยๆนั้น ไม่มีที่พึ่งแต่อย่างใด

มันทุรนทุราย เพื่อมีชีวิตรอด แต่ไม่ว่าหนีไปทางไหน..

ก็หนีน้ำร้อน(นรก) ไม่พ้น...

แต่ถึงอย่างนั้น เราก็ยังต้องทำต่อไปอยู่ดี..

โชคดีที่ปลาหมอน้อยเริ่มสงบ และปรับอุณหภูมิได้แล้ว

แต่ก็ยังคงว่ายวนไปวนมาอย่างหาทางออกอยู่ดี...

ในที่สุด การทดลอง และการทรมาณสัตว์โลกก็จบสิ้น

เรานั่งอืดกันอยู่ที่กลุ่ม คอยมองพวกผู้ชายที่เพิ่งเข้ามา

และเริ่มทำการทดลองกัน บางคนฟังที่อาจารย์อธิบายบ้าง

บางคนด็ไม่ได้ฟัง และแล้วพอถึงเวลาทดลอง

ก็เกิดปัญหาขึ้นมากมาย แต่เราก็ยังขำ...

"เฮ้ยเชี่ย! อุณหภูมิน้ำ 20 องศา!!" (เพิ่งมาวัดเอาตอนใส่ปลาไปแล้ว)

"สาดดด เดี๋ยวปลาตาย! เอาน้ำใส่เพิ่มว้อยยย" 

เหตุผลที่มันกลัวปลาตายกัน เพราะอาจารย์สั่งว่า

"ถ้าปลาตายครูจะหักคะแนน"

ตามนั้นแล..........................

การทดลองในเวลาต่อมา... ผลสรุป(โดยคร่าว)คือ

ปลาของกลุ่ม 1 และ 4 (หญิงล้วน)

- ปกติดีทุกอย่าง

- มีกระโดดตอนน้ำร้อน

- แน่นอนว่ากรี๊ดตกใจกันทุกคน

- การทดลองราบรื่น แม้จะโดนสั่งแก้นิดหน่อย

 ปลาของกลุ่ม 2 และ 6 (ชายล้วน)

- ปกติดี

- เจอปลากระเด้งตอนน้ำร้อนตามระเบียบ

- ตกใดกันเป็นแถบ ดีหน่อยไม่มีคนร้อง "ว้าย" =_,=

 ปลาของกลุ่ม 5  (ชายล้วน)

- เจอน้ำเย็น 20 องศา

-  เด้งกระโดดปะทะโต๊ะ

- เด้งอีกต่อแหมาะพื้น

- เกือบตาย 

- พวกกลุ่มนั้นเลยเอาลูกตะหร้อมาอุดบากบีกเกอร์

(หลังจากเอากลับเข้าบีกเกอร์แล้ว)

- แถมยังหัวแตก

ปลากลุ่ม 3 (ชายล้วน)

*ไม่แน่ใจมาก เพราะอยู่นอกสายตา*

- การทดลองดูจะติดขัดนิดหน่อย

- ทำการทดลองอีท่าไหนกํนไม่ทราบ

- ทำกับข้าวในวิชาเรียน

- จากข้อบน เพราะกลุ่มนี้ทำ ปลาต้มสุก

- ขยายความ ปลาตายนั่นเอง 

เราไม่ได้ดีใจเลยที่ปลาตาย...

บางคนยังหัวเราะเป็นเรื่องตลก...

"ทุกชีวิตเป็นสิ่งมีค่า"

เคยได้ยินกันบ้างไหม?....

ฟังดูมันเป็นคำพูดสวยหรู.. แต่มันสวยหรูเพราะมันคือ"ความจริง"

เพราะได้มีปลา 1 ศพนี้เอง..ทำให้เราย้อนคิด..

ทำไมมนุษย์ถึงได้เอาสัตว์ที่เล็กกว่ามาทดลองกัน?

เราเข้าใจ.. ว่าทุกอย่าง มีเหรียญสองด้าน

มีข้อดี และข้อเสีย ต่างกันไป 

แต่ยังไง เราก็ยังไม่ชอบแบบนี้อยู่ดี

ปลาที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย จู่ๆก็โดนจับมาให้เด็กทดลอง

แล้วต้องมาดับชีวิตในคาบเรียนแบบนี้

ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับชีวิตสัตว์เลยจริงๆ...

มันรู้สึกว่าตัวเองบาปยังไม่ไม่รู้.. ทั้งๆที่ตัวเองไม่ได้ทำ

แต่ยังไงก็รู้สึกผิด.. คราวหน้าถ้ามีแบบนี้อีก

จะระวังมากขึ้น จะพยายามคอยเตือนเพื่อนๆด้วย

สุดท้ายนี้...

เจ้าปลาน้อย ถึงชีวิตนี้เจ้าจะสั้นนัก

ไม่รู้เรื่องอะไร แถมยังจบชีวิตอย่างง่ายดาย

ก็ขอให้เจ้าไปสู่สุขติ มีความสุขต่อไปในภาพหน้า

และขอให้อย่าได้ถูกกระทำเช่นนี้อีกเลย..

-------------------------------------

หมายเหตุ

กรุณาใช้ภาษาที่สุุภาพ และคิดก่อนเม้นท์นะจ๊ะ

ถ้าหากมีข้อความใดทำให้เกิดการแตกแยก

หรือทำให้ผู้อ่านอาจรู้สึกไม่สบายใจ เราขอซ่อนไว้ตามเห็นสมควรนะคะ ~